می کند بیباکتر سنگ فسان شمشیر را

حسن تا سر داد ابرو را به قتل عاشقان

قبضه شدانگشت حیرت در دهان شمشیر را

گشت از خواب گر ان چشمت به خون ما دلیر

زایل از زینت نگردد جوهر مردانگی

قبضه زر از برش مانع مدان شمشیر را

بر شجاعت پیشه ننگ است از تهور دم مزن