به ابرو ناز شوخی می رسد موج سرابش را

لب جویی که از عکس توپردازی ست آبش را

نفس در حیرت آیینه می بالد حبابش را

به صحرایی که من دریاد چشمت خانه بردوشم

هماغوش جنون رنگ غفلت دیده ای دارم

که برهم بستن مژگان چومخمل نیست خوابش را

زشبنم هم به باغ حسن چشم شوخ می خندد