هماغوش جنون رنگ غفلت دیده ای دارم

نفس در حیرت آیینه می بالد حبابش را

به صحرایی که من دریاد چشمت خانه بردوشم

به ابرو ناز شوخی می رسد موج سرابش را

که برهم بستن مژگان چومخمل نیست خوابش را

زشبنم هم به باغ حسن چشم شوخ می خندد

عرق گر شرم دارد به که نفروشدگلابش را