به هر مژگان زدن چشمش تغافل ساغری دارد

نخواهم رفت اگراز خودکه می گوید جوابش را

به ذوق امتحان آتش زدم درصفحه هستی

نقط ریز شراری چند دیدم انتخابش را

چه مخموری چه مستی پرده بسیاراست خوابش را

چنان خشکی ست بیدل بحرامکان را که می بینم

غبار افشاندنی چون دامن صحرا سحابش را