به ترک ظلم ، ظالم برنگردد از مزاج خود

مکش ای آفتاب از فکر زربرپشت آتش را

ز غفلت می پرستی چند چون زردشت ، آتش را

همان اخگر بودگر جمع گردد مشت آتش را

مشو با تندخویی از عدوی ساده دل ایمن

که آخرروی نرم آب خواهدکشت آتش را