همان اخگر بودگر جمع گردد مشت آتش را

مکش ای آفتاب از فکر زربرپشت آتش را

ز غفلت می پرستی چند چون زردشت ، آتش را

به ترک ظلم ، ظالم برنگردد از مزاج خود

مشو با تندخویی از عدوی ساده دل ایمن

که آخرروی نرم آب خواهدکشت آتش را

به اهل سوزکاوش داغ جانکاهی به بار آرد