به گرمی فرق نتوان یافت روازپشت آتش را

شرار خرده زر، خرمن گل راست برق آخر

چرا ای غنچه بیرون نفکنی ازمشت آتش را

خیال التفاتش از عتابم بیش می سوزد

نه تنها ناله زنهاری ست از برق عتاب او

به قدر شعله اینجا می دمد انگشت آتش را

زر از دست خسان نتوان بجز سختی جداکردن