طبع سرکش ناکجا تقلید همواری کند

می شمارد مرغ بی پرواز شهر تیغ را

کوه اندوهیم از سنگینی پای طلب

ناله خوابیده می دانیم بر سر تیغ را

سخت دشوار است دادن آب گوهر تیغ را

از هنر آیینه مقدار هرکس روشن است

رشته شمع است بیدل موج جوهرتیغ را