خار شوق از پای مجنون غمت نتوان کشید

ناتوان بینی ست لازم دیده های تنگ را

مانع جولان شوقم پای خواب آلود نیست

تار نتواند دهد افسردگی آهنگ را

شیرکی خواهد جدا بیند ز ناخن چنگ را

با نسیم خنده گل غنچه از خود می رود

دل صداباشد شکست شیشه های رنگ را