عاقبت از ضعف پیری ناله ما اشک شد

مزرع ما بیشترسرسبز دارد بنگ را

برق وحشت کاروان بی نشانی منزلم

در نخستین گام می سوزم ره و فرسنگ را

سرنگونی برزمین زد نغمه این چنگ را

سیر باغ خودنماییها اگر منظور نیست

سبزه بام و در آیینه می دان زنگ را