ظالم از ساز حسد بی دستگاه عیش نیست

هوش اگر جامت دهد برشیشه مگزین سنگ را

فیض سودا مشربان از بس که عام فتاده است

خون مجنون می کند دامان گلچین سنگ را

از شرر دایم چراغان در دل است این سنگ را

تا نفس دارد تردد جسم را سرگشتگی ست

تا نیاساید فلاخن نیست تسکین سنگ را