به رنگ جاده دارد درکمند عجز منزل را

مپرس از شوخی نشو و نمای تخم حرمانم

شراری دشتم پیش ازدمیدن سوخت حاصل را

خیال جذبه افتادگان دست سودایت

زکلفت گر دلت شد غنچه ، گلزارش تصورکن

که خرسندی به آسانی رساندکار مشکل را

لب اهل زبان نتوان به مهر خامشی بستن