ز دلها تا جنون جوشد نگاهی را پرافشان کن

به تردستی بزن ساقی غنیمت دار قلقل را

مبادا خشکی افشاردگلوی شیشه مل را

جهان تا گرد دل گیرد پریشان سازکاکل را

چسان رازت نگهدارم که این سررشته غیرت

چو بالیدن به روی عقده می آرد تامل را