ز بوی گل توانی درکشید آوز بلبل را

چراغ پیری ام آخربه اشک یاس شد روشن

زگردسیل دادم سرمه چشم حلقه پل را

درین گلشن اگر از ساز یکرنگی خبر داری

فنا مشکل کند منع تپش از طینت عاشق

به ساحل نیز درد موج این دریا تسلسل را

ز فرق قرب و بعد نازمشتاقان چه می پرسی