مکررنیست گرصدبار گویدشیشه قلقل را

به فکر خودگره گشتیم وبیرون ریخت اسرارش

فشار طرفه ای بوده ست آغوش تامل را

ز دل در هر تپیدن عالم دیگر تماشا کن

تمنا حسرت الفت خمارچشم میگونت

سراغ کوچه ناسور داند شیشه مل را

علاج زخم دل ازگریه کی ممکن بود بیدل