بر رنگ دیده اند مقدم زگال را

محکوم حرص و پاس مراتب چه ممکن است

با شرم کار نیست زبان سوال را

تصویر حسن و قبح جهان تاکشیده اند

یاران درین چمن به تکلف طرب کنید

اینجا خضاب هم شب عیدی ست زال را

طاووس ما اگر نه پرافشان ناز اوست