بود مشکل کشاکش ازکمان بیرون برد خم را

خیال قرب غفلت دوری ازانس است محرم را

تبسم های گندم چین دامن گشث آدم را

حوادث کج سرشتان را نبخشد وضع همواری

ز جرات قطع کن گر مرد میدانگاه تسلیمی

که تیغ اینجا برشها می شمارد ریزش دم را

سراغ از هرچه گیری بی نشانی جلوه ها دارد