که تیغ اینجا برشها می شمارد ریزش دم را

حوادث کج سرشتان را نبخشد وضع همواری

بود مشکل کشاکش ازکمان بیرون برد خم را

ز جرات قطع کن گر مرد میدانگاه تسلیمی

سراغ از هرچه گیری بی نشانی جلوه ها دارد

غبار وحشتی از بال عنقاگیر عالم را

ز تحریک مژه بر پرده های دیده می لرزم