تشبه یکرنگ ست اینجادرد و صاف جام را

زندگی تاکی هلاک کعبه و دیرت کند

به که از دوش افکنی این جامه احرام را

ازتغافل تا نگاه چشم خوبان فرق نیست

حلقه آن زلف رونق از غبار دل گرفت

دود آه صید باشد سرمه چشم دام را

کی رود فکر مضرت از مزاج اهل کین