دردمندم یاس می جوشد اگر دم می زنم

سرمه باشد جوهر تیغت زبان زخم را

عاشقان در سایه برق بلا آسوده اند

ره ز لب بیرون نمی باشد فغان زخم را

ابرو از تیغ است چشم خونفشان زخم را

پرده دار جاده کی گردد هجوم نقش پا

از سخن خون می تراود ترجمان زخم را