ابرو از تیغ است چشم خونفشان زخم را

عاشقان در سایه برق بلا آسوده اند

ره ز لب بیرون نمی باشد فغان زخم را

دردمندم یاس می جوشد اگر دم می زنم

پرده دار جاده کی گردد هجوم نقش پا

از سخن خون می تراود ترجمان زخم را

تا رسد برکنگر مقصود دست ناله ای