فقر نادانسته زیر ژنده می گیرد مرا

زبن وجودی کز عدم شرمنده می گیرد مرا

گریه ام گر درنگیرد، خنده می گیرد مرا

شعله حرصم دماغ جاه گر سوزد خوشست

خاتم ملک سلیمانم ولی تمییز خلق

کم بهاتر از نگین کنده می گیرد مرا

در جهان انفعال از ملک ناز افتاده ام