عالمی را جمع سازم هرکه بدوزد مرا

زان همه حسرت که حرمان باغبارم برده است

می زند دامن نمی دانم کی افروزد مرا

محرم آن شعله خویم جانب دیرم مخوان

حرف لعل اوخموشم کردبیدل عمرهاست

گبر دارد رو به محرابی که می سوزد مرا