فتیله مدتحیربو د چراغ مرا

به تازگی نکشد عافیت دماغ مرا

مگر شکستن دل پرکند ایاغ مرا

شبی که دیده کنم روشن از تماشایت

ز برق یاس جگرسوز باده ای دارم

که شعله نیزنبوسد لب ایاغ مرا

نشاط باده به مینای غنچگیها بود