سایه آن زلف پرورده ست آمال مرا

انتظار وعده دیدار آخر واخرید

از غم ماضی شدن مستقبل حال مرا

رشته سازم چه امکانست گیردکوتهی

سبحه داران از هجوم دردسر نشناختند

آن برهمن زاد صندل بر جبین مال مرا

درتب شوق آرزوها زیرلب خون کرده ام