جزعرق چون موج ازین دریاچه بایدبردپیش

آن برهمن زاد صندل بر جبین مال مرا

درتب شوق آرزوها زیرلب خون کرده ام

ناله جوشدگر بیفشارند تبخال مرا

شرم پرواز آب کرد افشاندن بال مرا

گر همه گردون شوم زین خرمن بیحاصلی

غیر خاک آخر چه باید بیخت غربال مرا