می کند چون ناله در جیب نفس پنهان مرا

در غمت آخر هجوم ناتوانیهای دل

بی رخت سیر چمن کم نیست اززندان مرا

معنی برجسته شوقم ،نمی گنجم به لفظ

سرخوش این باغم و اندیشه بیحاصلی

همچو بوی گل نگردد پیرهن عریان مرا

از دل خون بسته گفتم عقده واری واکنم