خرامی تا به زیرپای خود یابی نشانم را

سوار برق عمرم ، نیست برگشتن عنانم را

مگر نام توگیرم تا بگرداند زبانم را

عدم کیفیتم خاصیت نقش قدم دارم

به رنگ شمع گر شوقت عیار طاقتم گیرد

کند پرواز رنگ از مغز خالی استخوانم را

به مردن نیز از وصف خرامت لب نمی بندم