تو گر بخردی گرد این فن مگرد

تو گویی که فرزند یزدان بد اوی

بران دار برگشته خندان بد اوی

بخندد برین بر خردمند مرد

که هست او ز فرزند و زن بی نیاز

به نزدیک او آشکارست راز

چه پیچی ز دین کیومرثی