خاکساریهاست لازم بید مجنون مرا

داغ یاسم ناله را درحلقه حیرت نشاند

طوق قمری دام ره شد سرو موزون مرا

عشق می بازد سراپایم به نقش عجز خویش

غافلم بیدل زگرد ترکتازیهای حسن

می دمد خط تاکند فکر شبیخون مرا