ناله می گردم به هر رنگی که گردانی مرا

عجز هم چون سایه اوج اعتباری داشته ست

کرد فرش آستانت سعی پیشانی مرا

پرده ساز جنونم خامشی آهنگ نیست

ناله واری سر ز جیب دل برون آورده ام

شعله شوقم ، مباد ای یاس بنشانی مرا

احتیاج خودشناسی جوهر آیینه نیست