بیدل افسون جنون شد صیقل آیینه ام

شعله شوقم ، مباد ای یاس بنشانی مرا

احتیاج خودشناسی جوهر آیینه نیست

من اگر خود را نمی دانم تو می دانی مرا

آب داد آخر به رنگ اشک عریانی مرا