بی سبب در پرده اوهام لافی داشتم

داغ عشقم ، نیست الفت با تن آسانی مرا

پیچ وتاب شعله باشد نقش پیشانی مرا

شد نفس آخربه لب انگشت حیرانی مرا

از نفس بر خویش می لرزد بنای غنچه ام

نیست غیر از لب گشودن سیل ویرانی مرا