رباضت غره دارد زاهدان را لیک ازبن غافل

شدی پیر وهمان دربند غفلت می کنی جان را

به پشت خم کشی تاکی چوگردون بار امکان را

گه از خودگرتهی گشتند برگردند همیان را

بود سازتجرد لازم قبطع تعلفها-

برش رد به عرض بی نیامی تیغ عریان را