مروت گر دلیل همت اهل کرم باشد

گه از خودگرتهی گشتند برگردند همیان را

بود سازتجرد لازم قبطع تعلفها-

برش رد به عرض بی نیامی تیغ عریان را

چرا بر خاک ریزد آبروی ابر نیسان را

جهان از شور دلها خانه زنجیر خواهد شد

میفشان بی تکلف دامن زلف پریشان را