دل از سطر نفس یک سرپیام شبهه می خواند

میفشان بی تکلف دامن زلف پریشان را

به ذوق کامرانیهای عیش آباد رسوایی

ز شادی لب نمی آید به هم چاک گریبان را

دبیر ناز بر مکتوب ما ننوشت عنوان را

مروت کیشی الفت ، وفا مشتاق بوداما

غرور حسن رنگ ما تصورکرد پیمان را