پریدنفای چشمم بال نگرفته ست مژگان را

مروت کیشی الفت ، وفا مشتاق بوداما

غرور حسن رنگ ما تصورکرد پیمان را

به مضراب سبب آهنگ اسرارم نمی بالد

به جزتسلیم ، ساز جرات دیگر نمی بینم

خمیدن می کشد بیدل کمان ناتوانان را