چو یاقوتم به آتش می برد هر قطره خون را

نظر برکجروان از راستان بیش است گردون را

که خاتم بیشتر دردل نشاند نقش واژون را

شهیدم لیک می دانم که عشق عافیت دشمن

در آغوش شکنج دام الفت راحتی دارم

خیال زلف لیلی سایه بیدست مجنون را

گر از شور حوادث آگهی سر درگریبان کن !