زخم تیغش به دل ز داغ ، مقدم باشد

سرمه سنگین نکند شوخی چشم اورا

درس تمکین ندهد گرد، رم آهورا

پایه از چشم ، بلند است خم ابرو را

جبهه ما و همان سجده تسلیم نیاز

نقش پا، کی کند از خاک تهی پهلو را