که هیچ معصیتی نشکندوضوی تورا

به ترهات مده زحمت نفس زاهد

که ازاثر، نمکی نیست های وهوی تورا

ز خاک میکده سرمایه تیمم گیر

به چاک جیب سحر فکربخیه برباد است

گسسته اند چو شبنم ز هم رفوی تو را

چه لازم است کشی انتظار تیغ اجل