می کشد شمع ازمژه خاربه پا بشکسته را

نشئه را از شوخی خمیازه ساغر چه باک

نیست از زنجیرپروا ناله وارسته را

خصم عاجز را مدارا کن اگر روشندلی

نسخه حسن آنقدر روشن سوادافتاده است

کز تغافل می توان خواندن خط نارسته را

محوشد هستی وتشویش من وماکم نشد