همچوگوهر سبحه یکدانه دل جمع کن

ظلمت ونور است یکسان تن به غفلت داده را

ناتوانی مشق دردی کن که در دیوان عشق

نیست خطی جز دریدن نامه های ساده را

چند چون کف بر سر آب افکنی سجاده را

نیست سرو از بی بری ممنون احسان بهار

بار منت خم نسازدگردن آزاده را