خاک بر سرکردم این طفل ندامت زاده را

آب در هر سرزمین دارد جدا خاصیتی

نشئه باشد مختلف در هر طبیعت باده را

اشک یاس آلوده بود، از دیده بیرون ریختم

هرکجا عبرت سواد خاک روشن می کند

خجلت کوری ست چشم از نقش پا نگشاده را

بی نفس گشتن طلسم راحت دل بوده است