زندگی نذر فناکن از تلاش سوده باش

از قبول نقش نبود چاره لوح ساده را

موج درگوهر زآشوب تپشها ایمن است

نیست تشویش دگر در بند دل افتاده را

حفظ تاکی مشت خاری سوختن آماده را

ساز خست نیست بیدل بی درشتیهای طبع

کمتر افتد نرمی پستان زن نازاده را