در زیر چرخ یک مژه راحت طمع مدار

مژگان ندوخت چاک گریبان دیده را

دردسر زبان مده از حرف نارسا

از خم برون میار می نارسیده را

آفت شناس سایه سقف خمیده را

کرد آب بی زبانی مینای بسملم

در موج خون صداست گلوی بریده را