آفت شناس سایه سقف خمیده را

دردسر زبان مده از حرف نارسا

از خم برون میار می نارسیده را

در زیر چرخ یک مژه راحت طمع مدار

کرد آب بی زبانی مینای بسملم

در موج خون صداست گلوی بریده را

خواری جزای پای ز دامن کشیدن است