عشق بردارد اگر مهر از زبان عاجزان

نیست دامی جز تامل وحشی اندیشه را

موج صهباگر به مستان زندگی بخشد رواست

از رگ تاک است میراث کرم این ریشه را

ناله یک نی به آتش می دهد صد بیشه را

نوراین آیینه را جوهر نمی گردد حجاب

نیست مژگان سد ره چشم تماشاپیشه را