ناله یک نی به آتش می دهد صد بیشه را

موج صهباگر به مستان زندگی بخشد رواست

از رگ تاک است میراث کرم این ریشه را

عشق بردارد اگر مهر از زبان عاجزان

نوراین آیینه را جوهر نمی گردد حجاب

نیست مژگان سد ره چشم تماشاپیشه را

گر نباشد بی تمیزیها مآل کار عشق