ز بار دل به زمین خفته گیر قافله را

بیاکه جام مروت دهیم حوصله را

به سایه کف پا پروریم آبله را

به وادیی که تعلق دلیل کوشش هاست

ز صاحب امل آزادگی چه مکان است

درین بساط گرانخیزی است حامله را

ز انقلاب حوادث بزرگی ایمن نیست