مکر زاهد ابلهان را سر خط درس ریاست

تا سرکوی تغافل می کشد دنباله را

شوخی حسنش برون است ازخط تسخیرخط

پرتو مه می زند آتش کمند هاله را

سامری تعلیم باطل می کندگوساله را

روح را از بندجسمانی گذشتن مشکل است

هرگره ، منزل بود درکوچه نی ناله را